شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۲ ه‍.ش.

فریدون فرخ زاد به روایت شهیار قنبری

فريدون فرخزاد به روايت شهيار قنبري



شهيار قنبري -  "فریدون" زیر نام "فروغ"، جایزه‌ی شعری پیشنهاد کرد، "جایزه‌ی فروغ فرخزاد"! آن روزها برای ضبط ترانه های شوی "میخک نقره ای" به استودیو طنین می آمد که خانه‌ی ما بود و همه‌ی دار و ندارمان، جای میلاد ترانه‌ی نوین ایران.

من که هرگز ناخشنودیم را پنهان نمی کردم، هر بار در باب ترانه های سست برنامه اش، به قول کفتربازان، درازش می‌کردم! تا اینکه خبر رسید جایزه‌ی بهترین ترانه و ترانه نویس سال را به نابلدی از راه رسیده داده است! چرا؟ چون که به قول همان کفتربازان محترم، برنده‌ی جایزه یکی از نوچه هایش بود! من نامه ای سرگشاده نوشتم و برای روزنامه‌ی کیهان فرستادم. آنگاه فریدون پاسخی نوشت و اینجوری شمشیربازی ما آغاز شد!

روزی دیگر، فریدون دلنازک در همان استودیو طنین، مراسم آشتی‌کنان بر پا کرد و گفت: «شهامتت را دوست می‌دارم!» از آن لحظه تا آخرین لحظه اش دیگر دوستِ دوست بودیم، اگر چه نه نشست و برخاستی داشتیم و نه همکاری هنری اما دیدارش همیشه حادثه ای خوش بود!

یک بار مرا به میهمانی ساده اش دعوت کرد. با دختر شایسته عروسی کرده بود. تصویر دختر بر دیوار خانه بود و خودش در کوچه های شبانه! یک LP  (صفحه 33 دور) با تصویر فروغ بانو را نشانم داد و گفت: «این هم شعرهای فروغ با صدایش و ترانه هایی کار من»! شادمانه آلبوم را از دستش گرفتم و براندازش کردم که ناگهان خشکم زد وقتی نام خود را دیدم. پرسیدم: «چرا از من سپاسگزاری کرده ای؟ من که دراین طرح به تو کمک نکرده ام»! گفت: «همین که مرا تشویق می کردی و مدام می گفتی باید چنین کاری کرد، مرا بس است! مگر باید چه می کردی؟»

فریدون پر از سخاوت بود، قلابی نبود، خودش بود! آرتیست بود، گستاخ بود و از هیچکس نمی ترسید، حرفش را قورت نمی داد! مثل یک تیر پر زور به جانب هر کس که می خواست پرتاب می کرد. این آخرین دیدار خانگی بود، تا اینکه فصل خاکستری یا فصل جهنمی تبعید از راه رسید! در پاریس بود که دوباره و برای آخرین بار دیدمش. از کوه و دره و شبهای گریز می آمد، شبهای فرار، فرار از خانه، با یک بغل ترانه‌ی اجتماعی، با یک بغل فریاد، اعتراض، «شب بود، بیابان بود، زمستان بود»، آن هم چه زمستانی، سردتر و تلخ تر از زمستان مهدی اخوان ثالث! چند دیدار کوتاه در پاریس و سرانجام شب ترانه‌ای مختصر، در کنج کافه‌ای کوچک، در محله‌ی پانزدهم!

مردمی که به کافه آمده بودند، از فریدون ترانه می خواستند، قصه های بانمک سفارش می دادند، فریدون اما خشمگینانه فریاد می کشید، شعار می داد، بغض کنان خودش را تکه تکه می کرد و همین و همین! تا آن لحظه‌ی وحشتناک، آن لحظه‌ی دهشتناک، لحظه‌ی خبردار شدن از یک فاجعه‌ی جان‌سوز و جهان‌سوز! هیولاهای سه سر فریدون را در خانه اش تکه تکه کرده بودند! فریدون بی‌گناه را ساکت کردند تا دیگر کسی هوس نکند فریاد بکشد، ترانه بخواند و باری سرزمین های متمدن هم چشم بر این جنایت بستند و پرونده اش را به بایگانی سپردند چرا که شاکی خصوصی نداشت و ایران خانم یکی از زیباترین پسران خود را، به همین سادگی از دست داد که این یک عادت خانگی‌ست! ایران خانم کودکان زیبایش را دوست نمی دارد انگار!! 


جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۱ ه‍.ش.

عشق و اميد در كلام فريدون فرخزاد

فريدون فرخزاد
باشد که روزگار ظلم نیز بسر آید و آفتاب بر آید و حقیقت در چهره مردم بدرخشد و عشق آن سپیده دمی گردد که بسوی آن گام بر می داریم. 

من با عشق بدنیا آمده ام، با عشق زندگی کرده ام و با عشق از دنیا می روم تا آن چیزی که از من باقی می ماند فقط عشق باشد .

فریدون فرخزاد

لس آنجلس

 12 ژانویه 1989


یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۱ ه‍.ش.

شرقي غمگين - فريدون فرخزاد

صفحه ترانه شرقي غمگين با صداي فريدون فرخزاد


نام ترانه: شرقي غمگين
ترانه سرا: ايرج جنتي عطايي
با صداي: فريدون فرخزاد


ای شرقی غمگین! وقتی آفتاب تو رو دید
تو شهر بارونی بوی عطر تو پیچید
شب راهشو گم کرد تو گیسوی تو گم شد
آفتاب آزادی از تو چشم تو خندید

ای شرقی غمگین! تو مثل کوه نوری
نذار خورشیدمون بمیره
تو مثل روز پاکی مثه دریا مغروری
نذار خاموشی جون بگیره

ای شرقی غمگین! بازم خورشید در اومد
کبوتر آفتاب روی بوم تو پر زد
بازار چشم تو پر از بوی بهاره
بوی گل گندم تو رو به یاد میاره

ای شرقی غمگین! تو مثل کوه نوری
نذار خورشیدمون بمیره
تو مثل روز پاکی مثه دریا مغروری
نذار خاموشی جون بگیره

اي شرقي غمگين! چه سخته بي تو مردن
سخته به ناكامي به دندون لب فشردن
سخته توي مرداب گل تنهايي كاشتن
اما مجالي نيست براي غصه خوردن

ای شرقی غمگین! تو مثل کوه نوری
نذار خورشیدمون بمیره
تو مثل روز پاکی مثه دریا مغروری
نذار خاموشی جون بگیره

ای شرقی غمگین! زمستون پیش رومه
با من اگه باشی گِل و بارون کدومه
آواز دست ما می پیچه تو زمستون
ترس از زمستون نیست که آفتابش رو بومه

ای شرقی غمگین! تو مثل کوه نوری
نذار خورشیدمون بمیره
تو مثل روز پاکی مثه دریا مغروری
نذار خاموشی جون بگیره



پيوندها

شرقي غمگين - اجرا با گروه كر + سخناني از فريدون فرخزاد(دانلود)